De vakantie nadert

Mijn laatste volledige lesweek op Sacred Heart was eveneens mijn zwaarste, de vermoeidheid begon langzaam zijn tol te eisen waardoor ik begin uit te kijken naar de komende paasvakantie. Mijn leerstof is net afgeraakt waardoor ik de volgende week volledig aan mijn Belgian week kan besteden. De bedoeling hiervan is om de leerlingen van het Sacred heart van alles over België bij te brengen. Onder andere komen de politiek, enkele typische regio’s van België, typische gerechten en nog verschillende andere thema’s aan bod. Hiernaast worden er woensdagmiddag voor de leerlingen frieten met ketchup of pannenkoeken met confituur voorzien. Op dat moment hebben de leerlingen een laatste kans om de powerpoint over België in papieren individueel te bekijken.

Woensdag beginnen de examens eveneens van de leerlingen, ik moet normaalgezien 2 of toch misschien 3 volledige voormiddagen gaan observeren en toezicht houden. In de namiddag zijn er dan geen leerlingen meer waardoor mijn projecten ook zullen eindigen. Een laatste project kan ik uitvoeren wanneer het 2^de semester start begin mei.

Ondertussen zijn mijn beide lokale contactpersonen Mr. Davis en Mr. Phiri op uitwisseling in België in het Heilig Hart Bree en hopelijk zijn hun ervaringen positief zodat de scholenband nog verschillende jaren kan verdergaan. Aangezien Mr. Phiri het beste met de ICT overweg kan en hij nu afwezig is komen alle leerkrachten naar mij toe bij problemen. Tijdens deze week moest ik onder andere enkele geschreven versies van examens uittypen en een lijst in Excel maken van de leerlingen die problemen kunnen hebben voor hun studies te betalen of wees zijn.

De Belhamel is ook vertegenwoordigd in Zambia

Ik ben eveneens naar Buyantashi Open community school geweest en hier had ik een uitgebreid gespreek met de directeur Kahangu in verband met het scholenbandenproject. Volgende week staat er een nieuwe ontmoeting gepland om dan met de 3 leerkrachten die België zullen bezoeken eind mei samen te zitten en wie weet kunnen we wel samen een leuke presentatie uitwerken. Ik mocht hier eveneens ’s middags Nshima mee-eten. Aangezien het een community school is krijgen ze voedsel via externe donoren. Hiervoor is Niels (afkomstig uit Duitsland) momenteel verantwoordelijk. Hij leverde vandaag keukengerief (olie, zeep,…). Daarnaast was het ook de laatste dag dat er nog leerlingen konden worden ingeschreven in de school. Net voordat de lijst werd doorgestuurd kwam er nog een Shopriteboy (wezen of kinderen zonder veel kansen die nabij de supermarkt Shoprite vertoeven) zich kandidaat stellen om les te volgen. Hij werd wel geholpen door een lokale organisatie die probeert om de kansarme kinderen toch onderwijs te bieden door hen een soort van beurzen te geven. 

Graad 4 in Buyantashi Open Community School

Directeur Kahangu in zijn bureau op Buyantashi

Tijdens het weekend zijn we naar de lokale bokskampioenschappen gaan kijken. Het waren voornamelijk matchen tussen jongeren die aan bod kwamen. Enkel op het einde waren er enkele gevechten blijkbaar in functie van kwalificatie voor de Olympische spelen in Londen. De beste boksers mogen binnenkort samen met de beste boksers uit de andere districten in Lusaka gaan uitmaken wie er al dan niet naar de spelen mag gaan. Hierna zijn we een hamburger gaan eten in Tuskers (het beste hotel/restaurant van Kabwe). Vervolgens zijn we nog 20km buiten de stad naar een Irish pub geweest. Zondag was het wederom een rustdag hierdoor.

Lesstage loopt op zijn einde

Met nog anderhalve lesweek te gaan zit mijn lesstage er bijna op. De komende week ga ik mijn laatste hoofdstuk afwerken en dan volgen de examens. Mijn examen van Science staat als laatste gepland dus dat belooft alvast voor de resultaten. Zeker als je weet dat op mijn kleine testen telkens 50% van de klas gebuisd was. Maar aangezien testen ook niet meetellen leren de leerlingen hier niet voor.

Enkele collega's op Sacred Heart Convent School

Wiskundeles in graad 4 of 5

 Maandag begon rustig. Uitslapen stond er op het programma en dan tegen de middag naar het voetbalstadion gaan van de Kabwe Warriors om de festiviteiten van de feestdag "Youth Day" bij te wonen. De leerlingen van de verschillende scholen en jeugdorganisaties waren hier aanwezig om hun school/organisatie te vertegenwoordigen.

Op dinsdag ben ik op Bwacha High School langsgeweest om hier het communicatieplan en de mogelijke internetmogelijkheden voor de toekomst te bespreken. Het is nog afwachten dat het financieel mogelijk zal zijn om dit te verwezenlijken.

Woensdag tot vrijdag was ik aanwezig op Sacred Heart en hier heb ik op woensdag de wekelijks Clubs bijgewoond. De leerlingen konden dan in traditionele klederdracht dansen op lokale muziek. De jongens spelen op de Djembe terwijl ondertussen enkele andere leerlingen op de muziek gaan dansen en zingen in het Bemba. De bedoeling is dat er telkens 2 mensen met elkaar dansen op de muziek (liefst een jongen en meisje).

Traditionele dans tijdens Clubs

Jongens die Djembe spelen

De volgende dag mocht ik een leerlingendebat bijwonen over "European Schools are better than African Schools". 4 leerlingen moesten deze stelling verdedigen en 4 andere leerlingen uit graad 9 moesten deze net afbreken. Op het einde van het debat hebben de leerlingen mij bedankt voor mijn aanwezigheid en werd er gepeild naar mijn visie over het debat. Ik heb de leerlingen eerst allemaal bedankt voor hun inleving en overtuigingskracht. Het was immers heel aangenaam om te volgen. Om te besluiten heb ik wel gezegd dat beide onderwijssystemen zowel voor - als nadelen hebben en dat we beiden van elkaar moeten leren. Dat is nu net de reden van de uitwisseling binnen het scholenbandproject.

Redevoering tijdens het debat: European schools are better than African Schools

Op donderdagavond waren we uitgenodigd op een verjaardagsfeest van Clooney, een Canadees die hier reeds enkele jaren actief is. Hier valt het op dat westerlingen elkaar blijven opzoeken. We hebben ook voor de eerste keer Raj ontmoet. Hij is 1 van de rijkste inwoners van Kabwe en was door al onze voorgangers al aangekondigd als een zee vrijgevig persoon die graag contact heeft met Westerlingen. Misschien dat we hem de volgende dagen nog eens ontmoeten op zijn farm

Leerlingen die "Donchi Kubeba roepen" na het debat

De volgende week ga ik opnieuw langs in Buyantashi Open community School om hier een gesprek te hebben met de directeur over het scholenbandproject.

Mr. Davis en Mr. Phiri (de leerkrachten die naar België gaan op uitwisseling)

Tot de volgende week

Bijna halfweg

Op dit moment ben ik reeds 6 weken in Zambia en is mijn globale stage bijna halverwege. Andere blanken ontmoeten begint langzaam raar aan te voelen en “Belgisch eten” is ons favoriete gespreksonderwerp geworden. Een goed pak frieten of gewoonweg stoemp met worst staan steevast bovenaan ons verlanglijstje. Nu besef ik waarom ik de eerste dagen van mijn verblijf door mijn stagebegeleiders werd meegenomen naar enkele Westers getinte restaurants in Lusaka. We zijn onze Westerse levensstijl zo gewoon dat we hier toch telkens naar teruggrijpen. De lokale keuken met Nshima en Samosa’s is niet slecht maar het is gewoonweg niet veelzijdig genoeg. Hierdoor beslissen we om wekelijks 1 keer naar het enige deftige hotel van Kabwe nl. Tuskers of soms een nabijgelegen Lodge af te zakken.

Wat mijn lesstage betreft is reeds de helft net overschreden. Momenteel heb ik reeds 4 stageweken achter de rug en er volgen er nog 3 en een aansluitende examenweek. Vervolgens volgt er tot mijn verbazing een paasvakantie die maar liefst 4 weken duurt. Kortom, tijd zat om Zambia te verkennen. Livingstone met de Victoria Falls, mijn stagestad Kabwe, Chobe National Park (Botswana), Lower Zambezi, Lake Kariba en South Luanga NP, wat is uitgeroepen tot het mooiste natuurpark van Afrika volgens velen, staan normaalgezien op het programma. Kortom, 2 weken puur genieten van Afrika op zijn best. Hierna is er nog even tijd vrij voor mijn eindwerk en heb ik de kans om mee te gaan naar de stageplaatsen van mijn huisgenoten. Semester 2 begint pas opnieuw op 8 mei waardoor ik dan nog maar enkele dagen aanwezig zal zijn op mijn stageschool voordat ik terug naar België keer.

Normaalgezien zou maart de laatste maand van het regenseizoen moeten zijn en zou er aanzienlijk minder neerslag vallen ten opzichte van de vorige maanden. Al lijkt dit momenteel enigszins anders te zijn. De voorbije week heeft het vaak hard liggen regenen met enkele zware onweders erbovenop. De elektriciteit lag dan meteen uit in de volledige stad. Daarbovenop vielen ook 2 lesuren weg doordat er maar 8 van mijn 40 leerlingen kwamen opdagen tijdens deze stortregens op woensdagochtend.

Deze week heb ik ook voor de 1^ste keer Buyantashi Open Community School bezocht. Hier heb ik de muziekproducer Jan ontmoet. Hij organiseerde hier een workshop, in opdracht van de Belgische school “de Belhamel”, samen met de lokale leerlingen om een typische Afrikaanse song te maken. Ik had het geluk om enkele uren de opnames mee te kunnen volgen. Jongens speelden op djembes voor de percussie en enkele meisjes zongen lokale liedjes in het Bemba. Binnen een week ga ik deze school opnieuw bezoeken om een gesprek te hebben over de huidige scholenband, al lijkt deze band op het 1^ste zicht wel vlot te lopen.

Jan die uitlegt geeft tijdens de percussie op Buyantashi Open Community School

Jongens die Djembe spelen

Meisjes die liedjes in het Bemba inzingen

Woensdag 9 maart kreeg ik plots bezoek van mijn stageorganisatie VVOB. Enkele werknemers zakten af naar Kabwe voor een congres. Met hen was eveneens de fotograaf Kenneth meegereisd. Ik kreeg de opdracht om samen met hem mijn verschillende stagescholen te bezoeken om hier foto’s te nemen van de integratie van ICT tijdens de lessen en in het schoolbeeld. VVOB wilt de overheid wakker schudden dat het hoog tijd wordt om de scholen meer en/of betere computers aan te bieden. Jongeren hebben nog niet met computers gewerkt of de kennis is quasi onbestaande.

Dat vrouwen in Afrika nog steeds minder rechten hebben dan mannen was de voorbije week overduidelijk te merken. Hieronder volgen enkele voorbeelden van de ongelijke rechten. Het voelt raar aan dat dit allemaal nog mogelijk is binnen deze samenleving.

• Je ziet voornamelijk mannen op straat rondlopen en alcohol nuttigen of roken is not done voor vrouwen. Vrouwen verkopen overdag fruit en andere verkoopswaar en verlaten het straatbeeld vanaf het moment dat het donder begint te worden.
• Mannen mogen hier eveneens meerdere vrouwen hebben vanaf het moment dat ze ongeveer 500€ aan loon hebben per maand.
• Gisteren zijn we opnieuw naar een lokale (openlucht) discotheek geweest en hier werd een jonge vrouw duidelijk verkracht. De security greep pas in wanneer de vrouw op de grond werd geslagen. Andere mannen vertelden ons dat dit de normale gang van zaken is en dat je niet moet tussenbeide komen omdat je anders zelf problemen krijgt.
• Deze week donderdag 8 maart was het Woman’s day. Deze dag hadden de vrouwen eindelijk enkele speciale activiteiten die voor hen werden georganiseerd. De andere 364/365 dagen worden hier waarschijnlijk als Men’s day beschouwd.

Ik ga nu nog wat genieten van mijn verlengd weekend, want morgen (13 maart 2012) is het opnieuw een nationale feestdag, nl. Youth Day. Toch hopelijk 1 dag waarop kinderen (thuis) niet worden geslagen met bordenwissers of stokken.

De leerlingen van de Belhamel en het Atheneum Geel hebben de groeten van hun collega’s uit respectievelijk Buyantashi Open Community School en Bwacha High school.

1ste maand Zambia

Dat mijn inspiratie voor nieuwe blogteksten zou verminderen naarmate ik langer in Zambia verblijf, was wel te denken. Maar toch zal ik proberen om toch weer wekelijks een post te plaatsen. De voorbije weken verliepen “relatief” rustig. Ik begin mijn stageschool Sacred heart langzaam goed te kennen en de leerkrachten en leerlingen vinden het niet meer zo speciaal om een “Musungu” te zien rondlopen. Hiernaast ben ik voor het eerst naar de lokale dokter geweest nadat ik 4 dagen al non-stop de hik had (na bezoek Lusaka). Blijkbaar is dit normaal voor Westerlingen als ze gedurende een lange periode een ander eetpatroon hebben en dit wordt versterkt als je niet goed tegen rook kan (van sigaretten en de smog van Lusaka). Mijn portefeille daarentegen is ook al van eigenaar veranderd. In de lokale cafés is en blijft het toch opletten geblazen en zijn er dus veel bendes actief (al dan niet afkomstig) uit Lusaka.

Onze kamergenoot alias de Gecko

Vorig weekend hebben we beslist om een weekendje naar Lusaka te trekken, we kozen voor de busmaatschappij “Mazyandu family bus”. Hier verbleven we in een Youth Hostel, waar ik onder andere een gemeenschappelijke kamer deelde met een Japanner die gedurende 4 jaar heel de wereld rondfietst, hij zit nu aan 80.000 km. Tijdens dit weekend bezochten we voornamelijk de verschillende lokale markten en heb ik mij eindelijk mijn Zambiaans voetbalshirt gekocht. Dat is wel een verplichting na de winst van de Africa cup en eveneens een collectorsitem.

In deze stad is het contrast tussen rijk en arm ook ontzettend goed te zien. Men vindt hier verschillende sloppenwijken terug en eveneens enkele Westers gerichte shoppingcentra (Manda Hill, Arcades). Hier zijn we dan ook eens uitgebreid gaan eten in het meest “fancy” restaurant van Lusaka alias Rhapsody’s, en ik kan jullie verzekeren dat dit een royale portie spareribs na 3 weken lokale keuken of zelf koken ontzettend goed kan smaken. We sloten ons weekend af op een exclusief en ook wel decadent feestje in de buurt van het youth Hostel samen met enkele Deense leerkrachten in opleiding die we hier leerden kennen. Op dit feestje waanden we ons precies op een bestemming zoals Zanzibar (een mengelmoes van verschillende culturen), voornamelijk dan Indiërs, Zuid-Afrikanen en Europeanen waaronder ook enkele Belgen. Blijkbaar waren veel van de gasten personeel van de verschillende ambassades.

Tijdens mijn 3^de stageweek ben ik ook voor de 1^ste keer een andere stageschool alias Bwacha High school gaan bezoeken. Het viel meteen op dat deze school (4^de-6^de middelbaar) over meer faciliteiten beschikt dan Sacred Heart. Ik vond het alvast een gezellige school om te bezoeken al heeft deze school ook nog zeker verschillende problemen. Zo bestaan de klassen gemiddeld uit 70 leerlingen waardoor de leerkrachten moeite hebben om al de leerlingen bij de lessen te kunnen betrekken. Hiernaast is hun computerlab ook nog in volle opbouw.

Lokaal Science Bwacha (Chemistry and biology)

Klaslokalen Bwacha High School

Overvolle klasgroep Bwacha High school

Gisteren hebben we voor het eerst bezoek gehad van enkele leerkrachten van Sacred Heart Convent School. Mijn stagementor Mr. Benson Ngulube en de stagementor van Lisa (huisgenoot) mochten komen eten. De afspraak was om 18 uur, maar de leerkrachten kwamen pas toe omstrees 19 uur. Eigenlijk was dit niet erg aangezien het eten ook pas klaar was omstreeks 19 uur. In plaats van 2 gasten hadden we er ook ineens 3. De leerkracht van Civics was ook komen opdagen. We hebben dit creatief opgelost door in 2 shifts te eten. We waren nu plots met 8 personen terwijl er eigenlijk maar bestek en borden voor 4 mensen beschikbaar zijn. De komende weken verwachten we alvast nog bezoek van Mr. Davies en de stagebegeleiders van mijn huisgenoten.

Onze living na het etentje met de leerkrachten van Civics, Engels en Sciences

De volgende week belooft alvast druk te worden. Ik krijg de 1^ste keer bezoek van mijn lokale stagebegeleiders van VVOB. Daarnaast is aanstaande donderdag Woman’s Day waardoor er verschillende speciale activiteiten gepland staan. Hiernaast ga ik dinsdag of woensdag mijn 3^de stageschool “Buyantashi” bezoeken. Dit hangt af van het feit dat ik al dan niet met de vrouwen van Sacred Heart mee de gevangenis van Kabwe mag bezoeken.

p.s. De leerlingen en het personeel van het Koninklijk atheneum Geel hebben de groeten van hun collega’s van Bwacha High School.

We won!

Zondag 12 februari kon een topdag worden voor het Zambiaanse voetbal en de hele dag hing er al een feeststemming en liepen mensen toeterend op hun vuvuzela of in een Zambiaans voetbalshirt rond. We besloten om het overdag rustig aan te doen  en kozen ervoor om te gaan zwemmen in het zwembad van de nabijgelegen Lodge. Hier aten we wat kip met frieten,  kortom het was ongeveer een typische Westerse dag. Bovendien  hebben we zelfs zwemles mogen geven aan enkele Zambianen die ons ineens vroegen hoe het kwam dat wij niet verdronken in het dieper deel van het zwembad. Blijkbaar kunnen er hier niet veel mensen zwemmen. En dat het een zonnige dag was, dat heb ik letterlijk gevoeld. Mijn schouders waren volledig verbrand.

Maar het hoogtepunt van de dag zou nog volgen. Omstreeks 20 uur gingen we naar de lokale bar om de finale van de Africa cup tussen Zambia (hun bijnaam is Chipolopolo of “Bullets”)en Ivoorkust bij te wonen. De match begon pas ruim een uur later, maar de bar zat al aardig vol. Het werd uiteindelijk een echte nagelbijter waarin beide teams enkele perfecte kansen kregen om te scoren. Opvallend was de gemiste penalty van Drogba na 75 minuten. De Zambianen begonnen toen al te feesten want Drogba wordt hier letterlijk uitgespuwd. Tijdens de verlengingen trapte Zambia nog tegen de paal en zou wist Copa (doelman van SK Lokeren en Ivoorkust) zijn campagne te eindigen zonder een tegentreffer te incasseren want na 120 minuten was het nog steeds 0-0 en moesten penalties beslissen wie de Africa cup zou winnen. Beide teams bleken ook hier sterk aan elkaar gewaagd te zijn want ieder team moest 9 penalties nemen voordat er eindelijk een verschil was. Zambia was verrassend Afrikaanse kampioen! Deze winst was dubbel speciaal, het was ten eerste de 1^ste keer dat Zambia deze trofee won en bovendien werd de finale gespeeld in Guinee. Net op deze locatie kwam 19 jaar geleden de bijna voltallige Zambiaanse ploeg om het leven bij een vliegtuigongeluk toen ze op weg waren naar de Africa cup als 1 van de topfavorieten.

(voorbereiding van de Africa cup op nations)

 
De volgende dag begon mijn stage. Met kleine oogjes vertrok ik naar mijn stageschool “Sacred heart” om mijn 1^ste les “Science” te geven en de weermetingen uit te voeren voor mijn 1^ste project voor het schoollinkprogramme. Veel leerlingen waren er niet te bespeuren en nog minder leerkrachten. Kortom, het was een soort van nationale feestdag. Hierdoor moest ik enkel mij voorstellen in mijn klas 8A en kon ik wat praten met mijn toekomstige leerlingen. Het onderwijs is hier toch sterk verschillend ten opzichte van België. Een klas telt hier al snel 40 leerlingen en je hebt weinig materiaal ter beschikking. Omdat de leerstof voor aardrijkskunde en eveneens science in mindere mate toch sterk verschilt van de leerstof in België is lesgeven toch nog lastig, bovendien moet ik ook de Engelse vakterminologie deftig inoefenen op voorhand. Misschien dat ik de komende weken ook nog wat wiskunde of algemene vakken ga geven in graad 6 (vergelijkbaar met het 6^de leerjaar).

(ingang van mijn stageschool Sacred heart)

 

De volgende dagen mocht ik mij verder bezighouden met de weermetingen, al was dit vanaf woensdag al niet meer zo gemakkelijk nadat zo ongeveer al mijn materiaal was gestolen door enkele leerlingen. Kortom, leerlingen nemen als mee wat ze vinden op het schooldomein. Hiernaast mocht ik ook wat lessen “Science” geven. Het is toch met vallen en opstaan, soms is het moeilijk om bepaalde begrippen uit te leggen in het Engels en de leerlingen antwoorden telkens dat alles duidelijk is, ook al verstaan ze er niets van. Hierdoor moet je vaak de schriften na de les ophalen en deze dan nalezen wat toch al snel 2-3 uur extra werk is. Ik heb deze week ook de kans gehad om een kookles te mogen bijwonen waar er Nshima met kapenta (= kleine sterk gezouten visjes die je volledig met hoofd opeet) werd gemaakt. Dit is toch de laatste keer dat ik dit zal eten want het lag nogal zwaar op de maag en enkel het gedacht om viskoppen op te eten voelt al raar.

(Leerlingen tijdens het maken van Nshima met Kapenta)

De volgende week ga ik opnieuw een volledige week lesgeven in Sacred heart en dinsdag staat er een excursie op het programma naar een lokaal weerstation. Daarnaast start ik ook met een 2^de project voor het schoollinkprogramma rond de ecologische voetafdruk. Momenteel ben ik nog aan het onderzoeken hoe ik de projector kan aansluiten op mijn laptop aangezien mijn laptop niet over de juiste poort beschikt om deze hier aan te koppelen.

(stagebegeleider Mr. Davis die aantoont waar Zambia gesitueerd is)

Tot de volgende en alle leerlingen van het Heilig Hart Bree hebben de groeten van hun Zambiaanse collega's.

Road to the final

Mulishani, Hier in Zambia is er nog steeds een T-verschil van ongeveer 40° met België. Het is hier volop zomer en de zon staat loodrecht boven Zambia op dit moment. Zelfs in T-shirt rondlopen is vaak nog ontzettend warm. Al zal het feit dat menige Zambiaan wel al aan het stressen is voor komende zondag hier ook een rol in spelen. De vuvuzela's en het vuurwerk staan gereed.

(lokaal voetbalveld)

(Lessenrooster 5de leerjaar Garden Compound)

Gedurende mijn laatste dag in Lusaka ben ik samen met een andere VVOB-studente de sloppenwijk of compound “Green Garden” gaan bezoeken. De voorbije dagen had ik telkens in het rijkere gedeelte van de stad rondgelopen en het echte Zambia nog niet ontdekt. Hier wordt je toch geconfronteerd met een volledig andere levenswijze. De mensen leven in armoedige omstandigheden op een kleine oppervlakte. We bezochten hier een lokale school en enkele sociale projecten die werden opgericht om de kinderen aidspreventie bij te brengen of basisleerstof aan te bieden indien ze niet naar school kunnen gaan. Een ontmoeting met een lokale witch dokter die een liefdesparfum samenstelde (precies een joint), proeven van het lokale bier alias Shake Shake (tasts as vomit) en het bezoeken van een huis waar Oprah Winfrey ook mee had helpen schilderen tijdens een bezoek enkele jaren gelden stonden op het programma. Deze rondleiding van ruim 3 uur eindigde met het proeven van Nshima op de lokale markt.

(Shake shake bar, Lekker!)

Vrijdag 3 februari begon reeds omstreeks 6 uur wanneer Lyson mij met een busje aan de lodge opwachtte om mijn Gentse huisgenoten te gaan oppikken op de luchthaven. Vervolgens konden we vertrekken richting ons huis in Kabwe. Voornamelijk de tientallen vluchtheuvels, de uitgestrekte maïsvelden en de alsnog goede weg blijf ik onthouden van deze rit. Eenmaal in Kabwe aangekomen zijn we meteen onze matrassen en enkele noodzakelijke huishoudelijke voorwerpen zoals kookgerief, een tafel en andere handige meubels gaan kopen. Vervolgens zijn we door Mr. Davies opgewacht in Moyo Village waar ik nu 3 maand zal wonen. Dit is eigenlijk een ommuurd dorp, 5 km buiten de stad gesitueerd, wat permanent bewaakt wordt en waar we samen met 60 andere gezinnen samen leven. Gedurende het weekend hebben we ruim de tijd genomen om de omgeving te verkennen en zijn we met de lokale busjes naar Kabwe afgezakt. De avond werd afgesloten in de lokale bar met enkele Mosi-biertjes na de 3-0 winst van Zambia op de Afrika cup.

(Ingang Moyo Village, ommuurd dorp waar ik woon)

Maandag werd ik voor het eerst op mijn stageschool verwacht omstreeks 6.30 ’s ochtends, de lesdag begint hier nogal vroeg. Maar net op dat moment was het voor de 1^ste keer tijdens mijn verblijf aan het gieten. Ik besliste om samen met Lisa (studente van Gent die ook stage zal lopen in deze school) om toch dit weer te trotseren. Maar na welgeteld 1 minuut was onze KW eraan voor de moeite en waren we precies een wandelende waterfles. Kortom, welkom regenseizoen noem ik dit. Om stipt 6.30 kwamen we dan toe in onze stageschool voor een briefing met de leerkrachten. Maar nu bleek dat wij er als eerste toekwamen. Als het hevig regent komen de leerkrachten gewoon wat later en start de dag een uurtje later. Omstreeks 8 uur hebben we dan elke leerkracht persoonlijk mogen aanspreken als kennismaking. Tijdens de namiddag ben ik samen met mijn Gentse huisgenoten hun projecten gaan bekijken en we hebben ter plekke een heuse dansdemonstratie mogen waarnemen van de lokale kinderen uit de compound Makakula. Het viel op dat hun heupen iets soepeler waren dan die van ons. Als wij deze danspasjes zouden moeten uitvoeren, dan kom ik resoluut met 2 kunstheupen terug naar België. De dag eindigde iets vroeger dan voorzien door een stroompanne. Gelukkig bestaan er zaklampen op dat moment.

(mijn hemelbed)

(de befaamde WC)

Hopelijk kan ik de komende dagen nog even mijn stageklassen bezoeken, al lijkt het momenteel volgens Afrikaanse normen dat ik gewoon aanstaande maandag naar mijn stageschool moet gaan en ter plekke wat moet verzinnen als ik voor de klas sta, maar dit zal wel loslopen. De komende weken zullen er alvast nog verschillende uitdagingen moeten overwonnen worden.

Woensdag 8 februari is alleszins een topdag geworden voor de Zambianen. Na een ontzettend spannende wedstrijd wist Zambia topfavoriet Ghana met 1-0 te verslaan in de Africa cup. Vuurwerk, toeterende auto’s en de alombekende vuvuzela’s, het was allemaal van de partij. Hierdoor spelen ze aanstaande zondag de finale tegen Ivoorkust, een laatste stunt zou meer dan welkom zijn, al bestaat de kans dat ik mijn 1^ste lesdag met kleine oogjes zal aanvatten. We gaan alvast dringend op zoek om een voetbaltruitje aan te schaffen, enkel twijfel ik nog over de kleur. Oranje of groen, al gaat de voorkeur uit naar optie 2 (jammerlijk is dit hun uittruitje).

Uitdagingen voor de komende weken:

-      In staat zijn om elke lesdag om 7 uur paraat te staan voor de klas gedurende 8 weken
-      Mij verdiepen in de Afrikaanse geografie, biologie, chemie en Fysica wat toch wel verschilt van de leerstof in België. Bovendien vergemakkelijkt de Engelse vakdidactiek dit ook niet.
-      De extra projecten in Sacred Heart mee begeleiden en de 2 andere scholen: Buyantashi en bwacha High school proberen iedereen vrijdag te bezoeken.
-      Verschillende huishoudelijke activiteiten bij te schaven, voornamelijk de was en strijken zal experimenteel zijn.
-      Leren leven met sporadische slechte of geen internetmogelijkheden, watergebrek en stroompannes
-      Het bioritme aanpassen door te gaan slapen omstreeks 9 uur (nog ontzettend warm) om zo vroeg te kunnen opstaan.
-      …

Tot de volgende, dan zal er normaal informatie volgen van de 1^ste lesdagen en uitwerking van de projecten.

En bovenal “Bakana Zambia”, allen nu zondag op post met de vuvuzela in de hand!

1ste dagen Zambia

Terwijl ik dit verslag van mijn eerste dagen in Zambia aan het typen ben, valt er voor de 1^ste keer tijdens mijn verblijf neerslag, en als het regent dan is het effectief met bakken. Zelfs voor de lokale bevolking is dit aangenaam om het even te laten afkoelen. In tegenstelling tot België is het hier volle zomer en ligt de temperatuur voortdurend tussen de 20-27°, gelukkig ligt Lusaka op ongeveer 1200m. De dag start hier bovendien ook ontzettend vroeg en dat in combinatie met verschil van 1 uur met België zorgt ervoor dat een extra aanpassingsperiode van enkele dagen in Lusaka zeker handig is

Het afscheid van de familie was toch iets lastiger dan verwacht, je gaat uiteindelijk toch weg voor ruim 3 maanden en Zambia ligt nu ook niet bepaald vlakbij. De reis begon meteen met een vertraging aangezien het vliegtuig dat over de lijn Brussel-Londen  vliegt te laat toekwam. Maar eenmaal vertrokken verliep alles vlot, al moet ik wel zeggen dat ‘Heathrow huge is. Zelfs de metro binnen eenzelfde terminal nemen is mogelijk. De vlucht van Londen-Lusaka verliep sneller dan verwacht wegens een sterke staartwind. De nacht heb ik doorgebracht met het bekijken van enkele films/of BBC-reeksen. Mijn buur hier was een 77-jarige monnik die bij momenten gefascineerd begon te vertellen en vervolgens ineens zich gedurende 30 minuten verdiepte in zijn krantlectuur.

Moe na een lange nachtvlucht kwam ik omstreeks 6.30 lokale tijd toe in Zambia waar ik meteen werd geconfronteerd met de warmte. Hier werd ik opgewacht door de VVOB-verantwoordelijke Bart die mij meteen meenam richting Lusaka, al maakten we weliswaar ook een koffiestop om de ergste file wat te vermijden. Vervolgens bracht hij mij naar mijn tijdelijke woonst in een guesthouse te Lusaka. Hieronder is de foto van mijn kamer met het noodzakelijke muggennet en je ziet duidelijk dat ik nog wat slaap kon gebruiken na de vlucht.

Vervolgens na even te bekomen van de reis ben ik door Léonie (ook een VVOB-medewerkster) opgepikt in mijn guesthouse en zij heeft mij te voet meegenomen naar het VVOB-hoofdkwartier wat 200m verderop gelegen is. Dit is gesitueerd in een deel van het ministerie van onderwijs. Maar de gebouwen zijn allesbehalve te vergelijken met een ministerie in België. Ik werd voorgesteld aan alle 8 VVOB-medewerkers en kreeg een plek aangeboden in het bureau van Léonie en Anna. Hier kan ik de 1^ste week mij rustig aanpassen aan de lokale levenswijze en al mijn noden in orde maken zoals een internetaansluiting, telefoonverbinding.

(Léonie ijverig aan het werk en Lukonga die Anna helpt met de ICT + mijn lege stoel)

Vandaag ben ik samen met Stanley (accountant voor het VVOB-team Zambia) een 1^ste keer gaan proeven van de lokale keuken. De Nshima (soort van maïskoek) smaakte veel beter dan hetgene wat ik had verwacht na het lezen van enkele berichten hierover en in combinatie met verschillende lokale groenten (o.a. ook spinazie) was het een sappige maar eveneens zware maaltijd . Op aanraden van Stanley heb ik gekozen voor een gerookte Baars als aanvulling. Aan het eetpatroon zal ik mij ook nog wat moeten aanpassen. Bestek is hier overbodig want de Nshima moet je tot kleine balletjes kneden en er vervolgens een klein putje in maken om je groenten in te leggen. Of mee vast te nemen. Bovendien is elke maaltijd hier in Zambia is voor mij een Brunch + diner.  Het volstaat ruimschoots om de dag mee door te komen. De frisdranken zijn ook enorm zoet (vooral het lokale merk Mirinda wat een dochterbedrijf van Pepsi is).

(Nshima met Baars en verschillende groenten)

Ondertussen is het alweer gestopt met regenen en meteen worden de krekels weer wakker en gaat mijn kamergenoot alias een gecko op zoek naar enkele sappige muggen. Ik kan alvast zeggen dat hij zijn werk behoorlijk doet want tot nog toe heb ik nog maar 1 mug opgemerkt.

Tot de volgende wanneer ik vermoedelijk reeds in Kabwe ben aangekomen en mijn Gentse huisgenoten heb leren kennen. Dan volgen normaalgezien mijn ervaringen van de uitstap aanstaande vrijdag in de compound “Green Garden” in Lusaka en de inrichting van mijn huis.

Hakuna Matata

Jan